Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/5237 E. 2026/1865 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/90 E., 2016/356 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızın 02.05.2021 tarihli iadesi üzerine mahkemece gerekçeli kararın ilk önce sanığın yakalama emri üzerine Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinde beyan ettiği ".... Mahallesi .....Afyonkarahisar" adresine tebligat çıkarıldığı, tebligatın "adreste tanınmadığı" gerekçesiyle iade edildiği, bunun üzerine 7201 sayılı Tebliğat kanunun 21/2. maddesine göre sanığın mernis adresine usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ yapıldığı anlaşılmakla, sanığın yasal süresinden sonra kararı 29.05.2025 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında süresinden sonra yapılan sanığın temyiz başvurusunun tebliğnameye uygun olarak Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.