Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9517 E. 2024/4841 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/546 E., 2016/467 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Beraat eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin, vekâlet ücreti talebine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın mahkemece sorgusunun yapıldığı 23.12.2015 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle ve değişik gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.