Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5176 E. 2024/3981 K. – Basit Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/255 E., 2016/393 K. SUÇ : Basit tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Tanığın beyanına göre; olay tarihinde mağdur olan asistan doktor ...'nın yanında, intörn doktor olarak bulunduğunu, Nöroloji polikliniğinde yoğunluk olduğunu, içeride hasta muayene edilirken sekreter bir hastanın randevusunu kaçırdığını ve muayene olmak istediğini söylediğini; ... şu anda muayene edemeyeceğini söyleyince sanık ... içeriye girerek hemen muayene olmak istediğini söylediği, ...' nın yoğunluk olduğunu, mevcut randevulu hastaların muayenesini bitince bakabileceğini söyleyince "bana bakmak zorundasın, senin işin bu, bana bakacaksın" dediği. ... hastalar bittikten sonra kendisine bakabileceğini söyleyince sanığın elini masaya vurarak "bana bakacaksın, bakma da göreyim, ben dışarıda bekliyorum" dediği olayda, sanığın sözlerini katılanı tehdit amacıyla değil, hak arama amacıyla söylediği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi hukuka uygun görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/255 Esas, 2016/393 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.