Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/21072 E. 2025/4203 K. – Silahla Tehdit

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/102 E., 2019/162 K. SUÇ : Silahla Tehdit HÜKÜM : Beraat eden sanık müdafii Av. ...'ın vekalet ücreti talebine ilişkin istinaf kanun yolu talebinin 5237 sayılı Kanun'un 276/1. maddesi gereğince reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz Ret Tutak Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.08.2023 tarihli ve 2019/102 Esas, 2019/162 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında silahla tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından Yerel Mahkemenin 25.11.2019 tarihli ve 2019/202 Esas, 2019/162 Karar sayılı ilamı ile beraatine karar verilmiş, sanık müdafiine herhangi bir vekalet ücretine hükmedilmemiş olup iş bu karar 24.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir. Her ne kadar sanık müdafii Av. ... 31.07.2023 havale tarihli dilekçesi ile ek karar ile vekalet ücretinin tayin edilmesini talep etmiş ise de; Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324 üncü maddesi uyarınca yargılama giderlerinden olan ve hükmün tamamlayıcısı olarak asıl hükümle birlikte karara bağlanması gereken vekalet ücretine ilişkin olarak esasen hüküm kurup işten el çektikten sonra avukatlık ücreti verilmesi istemiyle yapılan başvuru üzerine ek karar ile değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı, sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik talebinin temyiz başvurusu olarak değerlendirilmesi gerektiği dikkate alınarak yapılan incelemede; kararın sanık ve sanık müdafiinin 25.11.2019 tarihinde yüzlerine karşı okunduğu, karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Tutak Asliye Ceza Mahkemesinin 10.08.2023 tarihli ve 2019/102 Esas, 2019/162 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 276 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.