Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/15092 E. 2025/1688 K. – Yağma

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/192 E., 2019/2149 K. EK KARAR TARİHİ : 16.11.2022 EK KARAR SAYISI : 2019/192 E., 2019/2149 K. SUÇ : Yağma KARAR : Temyiz ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2019/192 Esas, 2019/2149 Karar sayılı, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık zorunlu müdafii Av. ... adına yetki belgesiyle görev alan sanık müfafii Av. ...'nın yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22019/192 Esas ve 2019/2149 Karar sayılı kararına karşı temyiz başvurusunda bulunulmaması üzerine sanığın görevlendirdiği vekelatnameli müdafii Av. ...'nun süresinden sonra temyiz yasa yoluna başvurulduğu, her ne kadar hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun (5271 sayılı Kanun)291 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen yasal on beş günlük süreden sonra temyiz edildiği anlaşılsa da temyizin süreden reddine karar verilmesinin sanığın savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından ek kararın yok hükmünde sayılmasıyla, sanık vekilinin temyiz talebinin öğrenme ile başladığı değerlendirilerek ve 5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılanın da beyanında kabul ettiği üzere suça konu aracı arkadaşı olan sanık ile İstanbuldan birlikte aldıkları, ticari taksi yapmak istediği, sanığın katılanla ortak olduğu, kendisinin alınan bu aracın şoförlüğünü yapacağı, aralarında yaşanan hukuki ihtilaf nedeniyle ortaklıklarını sona erdirmek istediğini beyan ettiğinde katılanın araç için ödediği 25.000,00 TL tutarı kendisinden istediği, sanığın bu tutarı hemen ödeyemeyeceğini beyan ettiği, bu nedenle kendisi hakkında suç isnadında bulunduğu yönündeki beyanı karşısında taraflar arasında hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçunun oluşup oluşmadığının araştırılması yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.12.2019 gün ve 2019/192 Esas, 2019/2149 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.