Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11825 E. 2025/871 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11825
Karar No
2025/871
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/69 E., 2020/65 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288. ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede; Her ne kadar Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/900 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümlerinin uygulanmış olması nedeniyle tekerrür hükmünün ikinci kez uygulanması şeklinde düzeltilerek esastan red kararı verilmiş ise de; Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararında tekerrüre esas alınan Konya 4. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki mahkumiyetin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1 maddesi uyarınca verilmiş mahkûmiyet kararı olduğu, söz konusu suçun hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer aldığı ve uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, bahsi geçen ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak, sonucuna göre; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ne şekilde uygulanacağı hususunun infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.810,00 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlara verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/11825, K. 2025/871, T. 21.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-11825-e-2025-871-k-d50dee9a8468