Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11771 E. 2025/711 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/446 E. 2021/1085 K. SUÇ : Silahla Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onanması Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında sanık lehine yapılan bozma sonrası tekerrüre esas alınan Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/192 Esas, 2009/97 Karar sayılı ilamıyla verilen 6 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bozma öncesi tekerrüre esas alınan Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1 Esas, 2013/26 Karar sayılı ilamıyla verilen 1 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetten daha ağır olduğu ve sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden söz konusu ilamın tekerrüre esas alınması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/1085 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ hükmolunan cezanın 2. kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," ibaresinin çıkarılarak yerine'' “5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından sanığın kazanılmış hakkının "1 ay 20 gün'' olarak gözetilmesine ve sanığa verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.01.2025 tarihinde karar verildi.