Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10477 E. 2024/12343 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2413 E., 2020/809 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde anılan sebeplerle yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkındaki sonuç ceza miktarı ile ilgili kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi gerekirken İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından sanık lehine istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığa verilen cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden olamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/2413 Esas, 2020/809 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen hüküm fıkrasından; "İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından sanık lehine istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, CMK'nun 283. maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığa verilen cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infazına" bendinin çıkarılması ve hüküm fıkrasına "İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından sanık lehine istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, 5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığa verilen cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.