Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/6173 E. 2013/5434 K.

Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’e; sanık ... ... hakkında yakınan ...’e yönelik yağma suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin BAKIRKÖY 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.3.2008 günlü hükmün sanıklar savunmanı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 11/12/2012 gün, 2009/11551-2012/23620 Esas ve Karar sayılı ilamı ile inceleme yapılarak karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2013 gün 2013/47372 itiraz sayılı yazısı ile; 1-Yakınan ...’e yönelik olarak kurulan hükümde; a) Eylemin yalnızca sanık ... ... tarafından gerçekleştirilmesine rağmen, hakkında bu eylem nedeniyle bir hüküm bulunmayan ... hakkında da onama kararı verilmesi, b) Sanık ... ...’ın, eylemi gerçekleştirdiği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi uygulanırken suç tarihi de gözetildiğinde, 1/2 oranında indirim yapılması yerine, 1/3 oranında indirim yapılmasının isabetsiz olduğu ve hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına karar verilmesi, 2- Yakınan ...’e yönelik kurulan hükümde ise; a) Eyleme sanık ...’ün de katılmasına, mahkemece adı geçen hakkında da hüküm kurulmasına ve tebliğnamede görüş bildirilmesine rağmen, adı geçen hakkında bir karar verilmemesi, b) Hükmün "TCK’nın 149/1-h maddesi uyarınca uygulama yapılması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş ise de, mahkeme hükmünde anılan yakınana yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c bentleri uyarınca uygulama yapıldığı, (h) bendinin ise uygulanmadığı anlaşıldığından, itiraz yoluna başvurularak dosya Dairemize gönderilmiştir. Dairemizin 11/12/2012 gün, 2009/11551-2012/23620 Esas ve Karar sayılı kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talepleri doğrultusunda yapılan incelemesi sonucunda; Dairemizin 11/12/2012 gün 2009/11551-2012/23620 sayılı ilamının (I) numaralı bendinde, mağdur ...’e yönelik işlenen yağma suçunun tek sanığı ... olduğu ve yerel mahkemenin sadece bu sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurduğu, Dairemizce hüküm onandığı halde, başka suçun sanığı ...’ün isminin de onamaya dahil edildiği, aynı kararın (II) numaralı bendinde, mağdur ...’e yönelik yağma suçunun gündüzleyin saat 12.30’da işlenmesine, temyize gelen sanıkların ... ve ... olmasına, yerel mahkemenin de bu sanıklara ilişkin TCK’nın 149/1-h bendini uygulamamış bulunmasına rağmen Dairemizce TCK’nın 149/1-h bendinin uygulanması nedeniyle bozma kararı verildiği ve sanık ...’ün temyiz talebi olduğu halde bozma ilamında inceleme dışı bırakıldığı anlaşıldığından, bu yönleriyle itirazın kabulüne; ancak aynı yazı ile yakınan ...’e yönelik eylemin gerçekleştirildiği sırada sanık ... ...’ın 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi uygulanırken, suç tarihi gözetildiğinde 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılmasının isabetsiz olması nedeniyle itiraz yoluna başvurulmuş ise de, yakınan ...’e yönelik işlenen yağma suçunun 29/06/2006 tarihinde işlendiği, 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesindeki düzenleme tarihi göz önüne alındığında, mahkemenin uygulamasında bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından bu yönüyle de itiraz talebinin reddine karar verilmesi uygun görülmüştür. T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A 05/07/2012 gün 28344 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308.maddesinin 3. fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak yapılan incelemede, 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KISMEN KABULÜNE, 2-Dairemizin 11/12/2012 gün 2009/11551-2012/23620 sayılı kararının kaldırılmasına, Sanık ... ... hakkında yakınan ...’e yönelik yağma suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’e yönelik yağma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.