Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/17512 E. 2013/25491 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kısa kararda sanıklar hakkında teşdit gerekçeleri yazılarak 5237 sayılı TCK'nın 149/-1(c) ve (e) bentleriyle alt sınırdan uzaklaşıldığı; hükmün gerekçe kısmında sanıkların, gece vakti yağma suçunu işlediklerinin kabul edilmesinden sonra hüküm kısmında, anılan Yasa'nın 149/-1(c) ve (h) bentleri gereğince aynı teşdit gerekçeleri yazılarak alt sınırdan uzaklaşılması karşısında;kısa kararda 5237 sayılı TCK'nın 149/1- (c) bendinin yanısıra (h) bendi yerine, (e) bendinin yazılması, maddi hata kabul edilip yerinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden; yağma suçunun, silahla, birden fazla kişi ile birlikte, gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, teşdit gerekçesi ve uygulama karşısında sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre;suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından sanık ... hakkındaki 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler ile sanıklar hakkındaki yargılama giderlerine ilişkin ''sanıklardan eşit olarak tahsiline'' cümlesinin çıkarılarak,sanık ... hakkındaki TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerine “Sanık ...'ın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin; yargılama giderlerine ilişkin, ''sanıklardan eşit olarak tahsiline'' cümlesinin yerine de “Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.