Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/794 E. 2013/9164 K. – Yaralama, Hakaret

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yaralama, Hakaret, Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların sahibi ve yetkilisi oldukların şirketin finansman sorumlusu olan katılan ...’ün, şirket hesaplarında açık vermesi ve hesaplarda eksik olan bu paradan sorumlu tutulması üzerine, kendisine sanıklar tarafından hakaret, darp ve tehdit edilmesi suretiyle senet imzalatılması biçiminde gelişen somut olayda; katılanın sorumlu tutulduğu parayı şirkete ödememesi nedeniyle sanıklarda oluşan ve eyleme dönüşen suç kastının, 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesinde tanımlanan “Hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla” işlenen suça vücut verdiği; sanıklarda oluşan ve eyleme dönüşen kastın, ceza hukukunun genel hükümleri çerçevesinde, 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde tanımlanan “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında suç işleme” ya da aynı Yasanın 129. maddesinde tanımlanan “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi” kapsamında değerlendirilemeyeceği kabul edildiğinden, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma isteyen düşünceye bu nedenle iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, aynı Yasa maddesinin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, “5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.