Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/8550 E. 2012/11487 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 16/03/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. Somut olayın incelenmesine gelince: Sanıkların yurt dışında bulunan yakınan ...'e ait evden hırsızlığa karar verdikleri, 10.02.2001 günü saat 21:00 sıralarında sanıklar ... ve ...'nin yan tarafta bulunan Caminin bahçesindeki su deposundan yararlanarak, evin terasına çıkıp, mutfak kapısını iterek açıp girdikleri, kilitli olan iç kapıyı kırarak açtıkları, vestiyerde asılı olan anahtarlardan giriş kapısınınki ile kapıyı açtıkları diğer sanıkların da girdiği, etrafı karıştırdıkları, buldukları anahtarla kasayı açıp içindeki altınları çaldıkları, ikinci ve üçüncü kata çıkıp anahtarla buraları da açıp girdikleri, altın bulamadıkları ancak giysilerden giyip, kendilerinkini bıraktıkları, sabah sanıklar ... ve ...'in ayrıldığı, ...'un geldiğini gören diğer sanıklarında kaçtığı, tanık ...'in şikayet ettiği, başka suçtan yakalanan sanıklar ... ve ...'ın bu suçu da anlatarak, sanık ...'nin üstündeki giysileri ve ...'nin üstünde bulunan kol düğmesi ve kasa anahtarını çaldıklarını söyledikleri olayda, Denizli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 14.02.2002 gün ve 2001/194-2002/59 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 493/1-son, 522 ... için 55/3, ... için 2253 sayılı Yasanın 12/2, 59/2. maddeleri gereğince hapis cezalarıyla hükümlendirildikleri; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; aynı yasanın 142/1-b, 143/1, 145, 31, 62, 50, 52. maddelerine göre adli para cezasına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da; 1.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, 2.Eylemin haksız ele geçirilen anahtarla işlendiğinin ve bu nedenle 5237 sayılı TCY'nın 142.maddesinin 2.fıkrası ( d ) bendindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, 3.5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanıkların cezasından indirim yapılması, 4.Yakınandan 5237 sayılı TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, hırsızlık suçunda aynı Yasanın 168.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi, 5.Eylem nedeniyle 5237 sayılı TCY göre verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi yönünden artırım oranının takdiri, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarında uzlaşma işlemlerinin uygulanması için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 6.5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesindeki suçla ilgili olarak hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca sanık ... hakkında uzlaşma işlemlerinin yapılması zorunluluğu, 7.Hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında değerlendirme yapılması gerekliliği, Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 10.6.2005 günlü ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, “maddi ceza hukuku ile ilgili uygulamalarda Yasanın yanlış yorumlanması ve kabulle infaz aşamasındaki lehe uyarlamaların sanık lehine kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.