Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/3450 E. 2013/5273 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Yağma HÜKÜM : 16/12/1998 tarihli ilamla ilgili verilen cezanın infazında negibi bir tereddüt olduğunun açıkça yazılmadığı, kaldı ki hükümlünün şartlı tahliye olduğu, yeni ceza kanununda lehe hüküm olduğu takdirde bihakkın tahliye tarihinin değişebileceği, bu aşamada hükümlünün hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla C. Savcısının karar verilmesi talebinin reddine dair 31/03/2006 tarihli karar Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5252 sayılı Yasanın 9.maddesinin 1. fıkrasına göre, ister genel ilke uyarınca duruşmalı yargılamada, isterse ayrıksı yöntem olarak evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda verilmiş bulunsun, sonraki lehe Yasa nedeniyle yapılan uyarlama ile ilgili, verilen ek kararlara karşı temyiz yasa yoluna başvurulabilecektir. Hükümlü yararına olan Yasanın belirlenmesine yönelik uyarlama istemi üzerine Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesince 31.03.2006 tarih ve 1998/145 Esas 1998/306 sayılı karar ile “18/10/1994 tarih ve 1998/145 Esas 1998/306 karar sayılı ilamı ile verilen cezanın infazında ne gibi bir tereddüt olduğunun açıkça yazılmadığı, hükümlünün şartla tahliye olduğu, yeni ceza kanununda lehe hüküm olduğu takdirde ancak bihakkın tahliye tarihinin değişebileceği, bu aşamada hükümlünün bu konuda hukuki yararının bulunmadığından talebin reddine” karar verildiği, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/04/2006 tarihinde söz konusu karara itiraz edilmesi üzerine Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesince 29/05/2006 tarih 2006/243 Değişik iş sayılı kararı ile uyarlama kararlarının temyiz incelemesine tabi olduğundan bahisle temyiz incelemesi yapılmak üzere ilgili Yargıtay Dairesine gönderilmek üzere dosyanın Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesince 26/01/2007 tarih ve 1998/145 Esas 1998/306 sayılı karar ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/08/2006 tarihli temyiz talebinin reddine karar verildiği, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 12/02/2007 tarihli temyiz dilekçesi ile Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 26/01/2007 tarihli kararına karşı temyiz yasa yoluna başvurulduğu, dosya içerisinde Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/08/2006 tarihli yazısının bulunmadığı gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından ve Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/04/2006 tarihli temyiz isteği konusunda da bir karar verilmediği, Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesince Adana Cumhuriyet Başsavcılınca ilk temyiz isteğinden sonra 02/08/2006 tarihinde yapıldığı bildirilen temyiz isteğinin reddine karar verildiği anlaşıldığından; Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 26/01/2007 tarih ve 1998/145 Esas 1998/306 karar sayılı Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/08/2006 tarihli temyiz talebinin reddi kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Diğer temyiz itirazları yarinde görülmemiştir. Ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle saptanacağı ve bireyselleştirme yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu, hükümlü veya cezaların yerine getirilmesi işlemlerini yürüten Cumhuriyet Savcıları tarafından sonradan çıkan Yasa nedeniyle hükümlü yararına olan Yasanın belirlenebilmesi amacıyla her zaman uyarlama isteminde bulunulabileceği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle uyarlama yapılması isteminin reddine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.