Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/26486 E. 2013/15047 K.
Konu: Hırsızlık, İftira
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/26486
- Karar No
- 2013/15047
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, İftira
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Şişli 7. Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık, İftira HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, TCY'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinden yalnızca Beyoğlu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2006 gün 2005/434 E, 2006/384 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu, diğer hükümlülüklerin 5237 sayılı TCY'nın 58/5.maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacakları gözetilmeden, Beyoğlu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2006 gün 2005/434 E, 2006/384 sayılı ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Geçer savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, TCY'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına" cümlesi yazılmak; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanığın, Beyoğlu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2006 gün 2005/434 Esas 2006/384 Karar sayılı ilamın kesinleşmesinden sonra ve tekerrür süresi içinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddeleri gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına"cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.