Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/24900 E. 2013/16663 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/24900
Karar No
2013/16663
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, kasten yaralama, suçu üstlenme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: İhbar üzerine ... derneğinde olayda kullanılan tabanca ile yakalanan sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu ile ilgili zamanaşımı süresi içinde C.Başsavcılığına, sanık ...'in sabıkasına esas Silivri Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2005 gün ve 2004/1025 E., 2005/284 K. sayılı tecilli ilamı hakkında Mahkemesine ihbarda bulunulması hususu mahallince yapılması olanaklı görülmüştür. I-Sanık ... hakkında suçu üstlenme suçundan kurulan hükmün incelemesinde; 21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca ikibin Yeni Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanık savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanık ... hakkında yağma, sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün ONANMASINA, III- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyarınca sözü edilen mahkumiyetin tekerrüre esas olamayacağı, adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre uygun bir ilamın bulunmadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, bu hükümdeki tekerrüre ilişkin I-8 maddesinin hükümden çıkartılıp, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, IV- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5560 sayılı yasa ile yapılan değişiklik öncesinde 5237 sayılı yasanın 87/3. maddesinde temel ceza olarak 1 yıldan 6 yıla kadar hapis cezasının öngörülmesi nedeniyle, kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisine göre, anılan değişiklik öncesi ile sonrası hükümleri yöntemince karşılaştırılıp sanığın lehine olan yasa maddelerinin belirlenmesi ve buna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyarınca sözü edilen mahkumiyetin tekerrüre esas olamayacağı, adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre uygun bir ilamın bulunmadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/24900, K. 2013/16663, T. 09.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-24900-e-2013-16663-k-a8165aa3474b