Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/21683 E. 2010/18716 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/21683
Karar No
2010/18716
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek, hırsızlık malını almak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkındaki kararlarda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki 5271 sayılı Yasanın 231/5.maddesinin uygulanmasına ilişkin bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir. A-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, B-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçu ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince; ./.. -2- Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ... hakkında, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmemesi, 2- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ... hakkında, 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi, 3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesinde tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının öngörülmüş olması karşısında, sanık ... hakkında,tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir biçimde onaylı örneklerinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanıklar ... ve ... ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/21683, K. 2010/18716, T. 30.11.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-21683-e-2010-18716-k-fb5c7735213e