Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/17218 E. 2013/8195 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Hırsızlığa teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 5.Ceza Dairesinin 15.04.2010 gün tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Mağdur Levent Sertel'in adının gerekçeli karara yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiştir. Sanığın tekerrüre esas hükümlülüklerinin en ağırı olan İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.10.2003 gün 2003/953- 1294 sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1-Sanık hakkında 01.01.2007 günlü hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY'nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla tahliyesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve anılan Yasa maddesinin her suç için ayrı ayrı uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi gereği zorunlu savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilerek, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCK'nın “53. maddelerinin uygulanmasına” ve “yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkartılarak, 53. maddenin yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık hakkında 24.02.2007 günlü hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: 1- Olay günü mağdur ...' in iş yerine müşteri gibi giren sanığın, bu mağdura yönelik hırsızlık suçunun icra hareketine başlamadan kendi iradesi ile iş yerini terk ettiği olayda, hırsızlığa teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, beraatı yerine, mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; 2- Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY'nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla tahliyesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve anılan Yasa maddesinin her suç için ayrı ayrı uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.