Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/16414 E. 2013/11602 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜLER : ..., ... SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Hükümlülerin olay gecesi saat 02.30 sıralarında taksi durağında çalışmakta olan yakınanın ticari otosuna müşteri gibi bindikleri, yakınanın hükümlü ...’yu daha önceden tanıdığı, taksi ile birlikte ... isimli işyerine geldikleri, her iki hükümlünün taksiden inerek ücretini vereceğiz deyip işyerinin kapısını açıp, içeri girdikleri bir süre sonra yakınanı da çağırıp, yakınan içeri girer girmez, hükümlü ...’nin işyerinin kapısını kilitleyip, hükümlü ...’ın yakınana “üzerindeki paraları çıkar" diyerek darp etmeye başladığı, yakınanın cüzdanını çıkardığı içinde bulunan 2.000.000.Lira, -2 USD ve cep telefonunu aldıkları, daha sonra hükümlü ...’nin bıçak çekerek yakınandan taksinin anahtarını alarak ve yakınanı da alarak Çorlu istikametine götürdükleri, burada torpido gözünde bulunan 22.000.000.- Lirasını aldıkları, saat 06.00 sıralarında Beyoğlu-Tarlabaşı’na geldiklerinde yakınanın otonun durmasından yararlanarak inip kurtulduğu, otoyu Gaziosmanpaşa’da terk etmeleri şeklinde gelişen eylemde; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 499/1.maddesin uyduğu halde, aynı yasanın 497/1.maddesi ile uygulama yapılması ve ilk hükmün onanmış olması suçun vasfını değiştirmeyeceği ancak 31.01.2002 günlü ilk hükümde ve onanan ceza miktarı açısından kazanılmış hak oluşturacağı dikkate alındığında; ./.. 1- 5237 sayılı TCY.nın 148. ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCY.nın 499/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin yağmanın yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 109/2-3-a-b maddesine uyan kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu ve Dairemizin 21.11.2006 gün 2006/1883 Esas ve 2006/11644 sayılı kararı ile bu yönden değerlendirme yapılması için kararın bozulduğu, mahkemece de 19.06.2007 tarihli oturumda bozma kararına uyulması karar verildiği halde “Yargıtay’ın onama kararı ile kesinleşen ilk nitelendirmeden yani suçun 497/1. maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin nitelendirmeden dönemeyeceği bu hususun sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı kanaatine varılmıştır. Sanıklar hakkında hürriyeti tahdit suçundan açılmış bir kamu davası da bulunmadığından hükümlülerin sadece nitelikli yağma suçundan cezalandırılması yoluna gidilmiştir.” denilerek bu suçla ilgili uygulama yapılmaması; Kabule göre de; 2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan hükümlülerin mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...