Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/14462 E. 2013/8005 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. ve TCK'nın 58/7. maddeleri gereğince, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilip, sanığın adli sicil kaydında yer alan Antalya 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.1999 tarih ve 1999/789 Esas 1999/2042 Karar sayılı 3 yıl 6 ay hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Yakınanın işyerine giderek kendisini üsteğmen olarak tanıtıp aracının sigorta işlemlerini yaptıracağını söyleyen sanığın yakınanın çay getirmek için yanından uzaklaştığı sırada masanın üzerinde bulunan yakınana ait çantayı alarak kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın işlediği suçta resmi sıfat takınmasının yarattığı güç ve/veya kolaylıktan ne şekilde yararlandığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan mahkumiyetlerinin içinde en ağırının Akhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2002 tarih 2000/884 Esas 2002/804 sayılı Kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 2 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği halde yazılı şekilde birden fazla ilamın ve bu ilamlarda yer alan birden fazla mahkumiyetin tekerrüre esas alınması, 3-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.