Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/12268 E. 2010/19756 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar hakkında hırsızlık ve ayrıca sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulmuş olan hükümlerin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ... hakkında TCK.nun 116/4. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 119/1-c maddesi uyarınca bir kat attırımı sonucu 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmek suretiyle fazla hapis cezasına hükmolunması, 2-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanık ... hakkında konut dokunulmazlığın bozmak suçundan sonuç olarak hükmolunan 3 yıl hapis cezasının 2 yıl 12 ay hapis cezasına indirilmesine ve yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline ilişkin cümleden “ müteselsilen” kelimesinin çıkartılmak suretiyle yerine, “sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınmasına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulmuş olan hükmün incelenmesine gelince; 1- Uzlaşma kurumu uyuşmazlığın yargı dışı yolla ve fakat adli makamlar denetiminde çözümlenmesini amaçlayan bir yöntemdir. İlk kez 5237 sayılı TCK.nun 73/8 ve 5271 sayılı Kanunun 253, 255. maddelerinde yerini bulmuş, kanundaki düzenleme yeterli olmaması ve uygulamanın sınırlı olması nedeniyle 5560 sayılı Kanun ile 73/9. maddesi yürürlükten kaldırılmak suretiyle uzlaşma kurumu tümüyle Ceza Muhakemesi Kurumu haline getirilmiştir. CMK.nun 253-254. maddelerinde değişiklikle alanı genişletilirken yöntemi ile de taraflara uzlaşma teklifi kural olarak C.Savcısı tarafından veya C.Savcısının talimatı üzerine adli kolluk görevlisince kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddedilmesinin hukuki sonuçları anlatılarak yapılması olanaklı kılınmıştır. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının uzlaşma teklifini anılan yasa değişikliğine uygun olarak yapması gerekeceği açıktır. İncelenen dosyada, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddede öngörülen yöntemlere uygun yakınana yapılmış bir uzlaşma teklifinin bulunmadığı dikkate alınmadan yakınanın kollukta uzlaşmak istemediğine ilişkin beyanı ile yetinilip duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Kabule göre de; sanık hakkında TCK.nun 116/4. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 119/1-c maddesi uyarınca bir kat attırımı sonucu 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmek suretiyle sonuçta fazla hapis cezasına hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 01/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.