Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/24154 E. 2013/9586 K. – Yağma, Yağmaya

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, yağmaya kalkışma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ... ve ... savunmanı temyiz dilekçesinde hükmü sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden temyiz ettiğini beyan ettiğinden, bu suçla sınır olarak, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ... yönünden ise katılan ... Yıldırım’a yönelik yağmaya kalkışma ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ... ’in katılan ...’a yönelik yağma ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede; Yağmaya kalkışma suçunun silahla, birden fazla kişi ile, konutta ve geceleyin işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (a), (c ), (h) bendinin yanında (d) bendinin uygulanmaması ve birden fazla nitelikli hal olduğu halde, cezanın alt sınırından uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, 2- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘yargılama giderinin sanıklardan tahsiline’ biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... , ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ ve “yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.