Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/17025 E. 2012/24493 K. – Yağmaya Teşebbü

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağmaya teşebbüs HÜKÜM :5237 sayılı TCK.nın 106/1-1, 62/1, 53/1, 58/6,7. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,belli hakların kullanılmasından yoksun bırakılma, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair. Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Yakınan ... 27.10.2005 tarihli kolluktaki anlatımında, sanığı 10 yıldır tanıdığını, çevredeki esnaftan tehditle para istediğini, vermeyenlerin iş yeri camını kırıp, araç lastiklerini kestiğini duyduğunu, yaklaşık 1 yıl önce iş yerine gelip parasız bir çift ayakkabı istediğini, vermeyeceğini söyleyince iş yeri camını kırmakla ve ölümle tehdit ettiğini, sanığın sabıkalı ve saldırgan bir kişilik olması nedeniyle zarar vermemesi için bir çift ayakkabıyı verdiğini, en son 22.10.2005 günü yine iş yerine geldiğini, yüksek sesle bağırarak "çabuk bana iki çift ayakkabı ver yoksa iş yerinin camını kırar seni de arife günü gelir öldürürüm" diye tehdit ettiğini, sanığın sesini duyan çevre esnafın gelmesi üzerine dışarı çıkıp "ben yine geleceğim iki çift ayakkabıyı vereceksin seni öldürürüm, iş yeri camını kırarım" diye tehdit edip ayrıldığını belirtmiştir. Yakınan Mahkemece alınan beyanında ise, sanığı eskiden beri tanıdığını olay tarihinde alkollü olarak iş yerine gelip "bana iki çift ayakkabı ver parasını sonra vereceğim annem getirecek" diye söylediğini, ayakkabı vermeyince "camını kırarım, sonra görüşürüz" dediğini, sanığın olaydan sonra kendisinden özür dilediğini, şikayetinden vazgeçtiğini belirtmiştir. Yakınanın iş yeri komşusu olan tanık..., 29.10.2005 tarihli kolluk anlatımında, olay günü sanık ... ... yakınanın iş yerinde yüksek sesle "seni öldüreceğim, iş yerinin camını kıracağım eğer bana iki çift ayakkabı vermezsen arife günü geleceğim iş yerinin camını kırıp seni öldüreceğim" diye tehdit ettiğini duyduğunu, kendisi gelince sanığın ayrıldığını belirtmiş, bu tanık mahkemedeki anlatımında ise, olay günü yakına ait iş yerinin yan tarafında çalışırken bağırmaları duyup baktığında, sanığın üç ay önce yakınandan aldığı ayakkabıları getirip parasını istediğini gördüğünü, küfür ve tehditte bulunduğunu, camı çerçeveni kırarım diyerek gittiğini belirtmiştir. Sanık ise tüm aşamalarda yağma iddiasını kabul etmemiş, kolluk anlatımında, yakınanın iş yerine borç karşılığı ayakkabı almak için gittiğini belirtmiş, mahkemede ise, önceden alıp hiç giymediği ayakkabıları iade etmek ve parasını almak için gittiğini, yakınan kabul etmeyince tartıştığını, küfür etmiş olabileceğini belirttiğinin anlaşılması karşısında öncelikle; yakınan sanık ve tanık...'ın kolluk ve mahkemedeki anlatımları arasındaki aykırılıklar giderilip sonucuna göre delillerin bir bütün olarak takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde kararı verilmesi, 2-Uygulamaya görede; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2001 tarih, 2001/57 esas ve 2001/282 karar sayılı ilamına konu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunun, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun 191/2. maddesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması öngörüldüğü ve tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, 3- Sanığın, TCY'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.