Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/1420 E. 2010/11438 K. – Yağma
Konu: Yağma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/1420
- Karar No
- 2010/11438
- Karar Tarihi
- Konu
- Yağma
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın 05.03.2010 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçmesi karşısında, temyiz incelemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına hasren yapılmakla; A- Sanık hakkında katılan ... ...’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanığın, işyerine gelen katılan ... ...’a bıçak doğrultup “bana para ver” demesi üzerine katılanın korkup cebinden 20 TL para çıkararak sanığa verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması, B- Katılan ... ...’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Eylemin, silahla, işyerinde ve geceleyin saat 20:00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (d) bendi ile birlikte (a) ve (h) bentlerinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-) 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, 3-) Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, maddede öngörülen hakların tamamından yoksun kılınmanın da hükümlülüğün doğal sonucu olup takdire bağlı bulunmadığı gözetilmeden, sanığın cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bazı hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına karar verilmesiyle yetinilmesi, 4-) Adli sicil kaydına göre, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/286 esas ve 2007/144 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.