Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/12547 E. 2010/15451 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında yakınan ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın önceden yaptığı plan gereği parkta oturmakta olan katılan ...'nın yanına gidip sohbet etmeye başladığı, kendini galerici olarak tanıtarak güvenini kazandığı ve katılana ait motosikleti bir araçla takas etmeyi teklif ettiği, katılanın teklifi kabul etmesi üzerine, katılana ait motosiklete sanığın, sanığın kendisine ait olduğunu söylediği çalıntı araca da katılanın binerek ... semtine doğru gittikleri, yolda sanığın katılana ait motosikleti ... semtindeki Pazar yeri civarına park edip katılanın kullandığı araca binerek yola devam ettikleri, sözde takas edilecek aracın geleceği yerde bekledikleri sırada sanığın silahla katılanı tehdit edip araçtan indirerek motosiklete ait anahtarla birlikte olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; suça konu motosikletin zilliyetliğinin sanığa devredilmediği gibi, motosiklet anahtarı üzerinde olan sanığın, katılanı silahla tehdit edip araçtan indirerek olay yerinden ayrıldıktan sonra, daha önce motosikleti park ettiği yerden almak şeklindeki eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCY'nm 149/1-a maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması, 2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 günlü, 2007/10-71-98 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan tekerrür, güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer almakta ise de, anılan düzenleme maddi ceza hukukuna ilişkindir. Hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle 5275 sayılı Yasanın 98 vd. maddeleri uyarınca infaz aşamasında bu konuda karar alınması mümkün değildir. Hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığı ve hükümlü hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve tekerrür nedeniyle hükümlünün ceza evinde kalacağı süreye eklenecek sürenin belirlenmesi için mahkûmiyet hükmünde açıkça hangi hüküm nedeniyle kişinin mükerrir sayıldığı ve hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirtilmesi gerekmektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamın infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneklerinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi