Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/212 E. 2010/5506 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Önceki hükmün aynen infazına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükümlü yararına olan hükmün belirlenmesi amacıyla kurulan ek kararın temyizi olanaklı kararlardan olması nedeniyle, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 5.9.2005 gün ve 2005/637 D.İş. sayılı istemin reddine ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Hükümlünün olay günü belirlenemeyen bir saatte, şikayetçi olan yakınana ait evin sağlam nitelikteki kapı kilit göbeğini sökerek kapıyı açıp eve girdiği ve muhtelif sayıda alkollü içki ile ev eşyalarını çaldığı sabit görülerek Milas Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 12.4.2005 gün ve 2004/291-2005/285 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 493/1, 522/1. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; aynı yasanın 142/1-b ve 145. maddelerinin uygulanması sonucu aynı cezanın verileceği gerekçesiyle önceki hükmün aynen infazına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da; 1-Cumhuriyet Savcısının yazılı görüşünün dosyaya eklenmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 33. maddesine aykırı davranılması, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması; 3-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu gözetilip; 5237 sayılı Yasa uyarınca hükümlüye verilmesi gerekli ceza miktarı, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden; 765 sayılı Yasanın hükümlü lehine olduğu kabul edilip; sanığın yukarıda anlatılan eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 ve 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilip bu suçlarla ilgili bir değerlendirme yapılmadan; 765 sayılı TCY.nın 522. maddesinden farklı ölçütler getiren ve olayda uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı Yasanın 145/1. maddesiyle indirim yapılacağının kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması 4- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b; 116/1; 151/1; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme yapılarak hükümlü yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu; Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 13.07.2005 gün, 2004/291 – 2005/285 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.