Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/21411 E. 2010/13036 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2006/21411
Karar No
2010/13036
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık ve hırsızlık malını bilerek satın almak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında hırsızlık malını bilerek satın almak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu; Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin 8.2.2005 günlü ilk hükmün, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının 27.6.2005 günlü yazısıyla lehe yasaların belirlenmesi için iade edilmesinden sonra, 15.12.2005 günlü ikinci hükümle, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçun cezasının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği bu nedenle yeni TCY.nın sanık lehine olduğu kabul edilip, aynı yasanın 142/1-b maddesiyle 4 yıl hapis cezası verilip, suçun gece işlendiği gerekçesiyle de 143/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak sonuçta 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmış ise de; 1-Sanığın adli sicil kaydında gözükmemekle birlikte dosya arasında yer alan Ankara 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 2.10.2001 gün ve 2000/1153 – 2001/1428 sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilip, 15.1.2002 tarihinde infaz edilen para cezasının 765 sayılı TCY.nın 81/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas oluşturduğu gözetilip, hükmolunan cezanın tekerrür nedeniyle artırılmasından sonra bulunan cezanın lehe yasanın belirlenmesine esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi; 2-5237 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulurken; a)Kolluk tarafından düzenlenen 5.9.2003 günlü “müracaat ve görgü tespit tutanağı” içeriğinde; sonradan şikayetinden vazgeçen yakınanın minibüsünü 4.9.2003 günü saat 19.30 da park ettikten sonra, 5.9.2003 günü saat 07.15 sıralarında camının kırılarak hırsızlık yapıldığını fark ettiğine ilişkin açıklamada bulunması ve dosya içeriğinde suçun işlendiği saate ilişkin başkaca bilgi bulunmaması karşısında; soyut olarak eylemin gece gerçekleştirildiği belirtilerek 5237 sayılı TCY.nun 143/1. maddesiyle cezada artırım yapılması; b)Lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapılan 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin (1.) fıkrasında belirtilen haklardan yoksunluğa karar verilmemesi; 3-Kabule göre, 765 ve 5237 sayılı Yasalar uyarınca ayrı ayrı hükmolunan cezaların eşit olması durumunda, hak yoksunluklarına yer vermemiş olması nedeniyle 765 sayılı Yasanın sanık yararına olacağının düşünülmemesi; 4-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 81/2-3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 53/1. maddelerinde öngörülen cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında uygulama yapılarak sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu; Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/21411, K. 2010/13036, T. 07.07.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2006-21411-e-2010-13036-k-8eb73e547681