Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/10961 E. 2010/1399 K. – Yağmaya Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağmaya teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5252 sayılı TCY’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan Yasanın, somut olaya önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin bir bütün halinde uygulanması suretiyle belirleneceğinin anlaşılması karşısında, 765 sayılı Türk Ceza Yasasına göre yapılacak uygulamanın tüm sonuçları ve yasal dayanaklarıyla birlikte denetime olanak sağlayacak biçimde, hükmün gerekçesinde açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Hırsızlık yapmak amacıyla yakınan Kader Naci’ye ait evin kapısını zorlayıp açarak içeri giren ve evi karıştıran ve yakınanların geldiğini fark ederek evin giriş kapısını kapatıp kaçmak isteyen sanıkların, merdiven boşluğunda karşılaştıkları yakınan Kader Naci ile binanın giriş kapısını kapatan yakınan Gülistan Naci’ye saldırarak adı geçen yakınanları itekleyip, saçlarını çekerek ve tekmelemek suretiyle dövdüklerinin anlaşılması karşısında, cezadan kurtulmak amacıyla olay yerinden kaçmak isteyen ve kendilerine engel olan adı geçen yakınanlara karşı maddi zor kullanan sanıkların eyleminin, 765 sayılı TCY’nin 495/2. maddesine uyan dolaylı yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 491/4. maddesiyle hüküm kurulması, 3-Sanıkların eylemine uyan 765 Sayılı TCY’nin 495/2 ve 61. maddelerine göre, dolaylı yağma suçuna yerverilmeyen 5237 sayılı TCY’nin aynı suça uyan 142/1-b ve 35/2. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı yasa hükümleri uyarınca uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması, 4-Kabule göre de; Hırsızlık yapmak amacıyla yakınan Kader Naci’ye ait evin sağlam ve dayanıklı olmadığına ilişkin kanıt bulunmayan çelik giriş kapısını zorlayıp açarak içeri giren sanıkların eyleminin, 765 sayılı TCY’nin 493/1.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 491/4.maddesiyle uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 17.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.