Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/11547 E. 2013/12321 K. – Zimmet, Görevi

Konu: Zimmet, Görevi Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2012/11547
Karar No
2013/12321
Karar Tarihi
Konu
Zimmet, Görevi Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Sanık ... hakkında zimmet suçundan mahkumiyet, tüm sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma, sanık ... hakkında ise görevi ihmal suçlarından hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanıklar hakkında görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olduğu ve itirazların da mahallinde değerlendirildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanığın olay tarihinde ... Beldesinde Belediye Başkanı olarak görev yaptığı, 2002-2003 yıllarında tarihi tam olarak belirlenemeyen ihaleyle belediyeye ait taşınmazı ...'a 5.500 TL karşılığında kiraya verdiği, ihale bedelinden 1.400 TL'nin Belediye veznesine yatırıldığı, kalan miktarın ise parça parça sanığa elden teslim edildiği; ihale evraklarının bulunamadığı ve olayın daire dışı araştırma ile tanık beyanlarına başvurulmak suretiyle tespit edilebildiği nazara alındığında, eylemin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden basit zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulması ve suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca bu bentteki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken "herhangi bir belediye ile ilgili atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten yoksun bırakılması" şeklinde sınırlı uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kötüye kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden 4 yıl süreyle hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yer alan “4 yıl süreyle” ibaresinin “2 yıl 9 ay 10 gün süreyle” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/11547, K. 2013/12321, T. 17.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2012-11547-e-2013-12321-k-1486e68c2263