Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/2442 E. 2011/23265 K.

Nitelikli zimmet suçundan sanık ... 'ın yapılan yargılanması sonunda; basit zimmet suçundan mahkümiyetine dair; Aydın l. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2005 gün ve 2005/381 Esas, 2005/605 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kurum dışı araştırma ve belgelerle ortaya çıkan sanığın eyleminin nitelikli zimmet vasfında olacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ve müdafiin 24.03.2003 günlü oturumdaki beyanları ile mahkemenin aynı tarihli cezai ehliyetin tespitinin dosyanın bilirkişiden dönmesinden sonra değerlendirmesi yönündeki ara kararı karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak bir akıl hastalığına düçar olup olmadığının raporla tespiti ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan mütalaa alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinde yer alan "bir katına kadar" kavramının cezanın kendisi olduğu gözetilmeden, ceza miktarından fazla ve beş yıl süreyle sanığın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.