Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/1916 E. 2023/8377 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/856 E., 2022/191 K. HÜKÜM/ KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; 25.07.2006 tarihinde davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın yaya olan müvekkiline çarpması ile meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tedavi masrafları için 100,00 TL, ulaşım ve yemek masrafları için 100,00 TL, avukat tayini sebebiyle vekalet ücreti masrafı için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 3.200,00 TL maddi tazminatın, davacı ... için 10.000,00 TL, eşi ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiş; 01.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile tedavi giderlerine ilişkin talebini 1.167,23 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve fahiş sebeplerle sebepsiz zenginleşme amacına yönelik olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 02.07.2015 tarihli ve 2013/626 Esas, 2015/434 Karar sayılı kararı ile; davacının tedavi giderine ilişkin talebinin kabulü ile 1.167,23 TL tedavi giderinin olay tarihi olan 25.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, davacının ulaşım ve yemek masrafı talebine ilişkin maddi tazminat davasının reddine, davacının vekalet ücreti masrafı talebine ilişkin maddi tazminat davasının reddine, davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 13.09.2018 tarihli ve 2015/14238 Esas, 2018/7741 Karar sayılı kararı ile; "Davalılar vekilinin davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin miktar itibari ile reddi gerektiği; mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek bilirkişi heyetinden, ceza dosyası getirtilerek, ceza doyasında alınan tüm kusur raporları da irdelenmek sureti ile tüm dosya kapsamı incelenmek ve kusur belirlemeleri arasındaki çelişkiyi gideren, ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık bir rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm tesisisin doğru görülmediği; kabule göre de; davacı tarafından talep edilen harcama kalemlerinin hangilerinin 6111 sayılı yasa kapsamındaki tedavi giderlerinden olduğu, hangi harcamalara ilişkin davalıların sorumluluğunun devam ettiği irdelenip değerlendirilmeksizin karar verildiği, kapsam dışı bırakılan paramedikal tedavi giderlerinin, ulaşım ve yemek giderinin miktarı konularında uzman bilirkişiden gerekçeli, denetime açık, ayrıntılı rapor alınmak suretiyle; BK'nun 42 nci maddesi (TBK'nun 50/2 nci maddesi) gereği davacı lehine hakkaniyete uygun miktarda tedavi giderine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin 08.11.2022 tarihli ve 2018/856 Esas, 2022/191 Karar sayılı kararı ile; davacıların manevi tazminat yönünden davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 3.000,00 TL ve davacı ... için 1.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davacıların tedavi giderleri yönünden davasının kesinlik sınırı sebebi ile kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, davacıların ulaşım ve yemek masrafı talebine ilişkin maddi tazminat davasının reddine, davacının vekalet ücreti yönünden masraf talebine ilişkin maddi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen (bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bozma öncesi alınan raporda %70-%30 kusur oranı verilmişken bozma sonası alınan ATK raporunda %60-%40 kusur oranı belirlendiğini, raporlar arasındaki çelişkiyi gideren yeni bir rapor alınması gerektiğini, kusur raporunu kabul etmediklerini, mahkemece bozma ilamında belirtilen davacının ulaşım, yemek, platin masraflarının 16.03.2022 tarihli bilirkişi raporu ile hesaplanmadığını, eksik inceleme ile karar oluşturulduğunu, haklı davanın tamamının kabul edilmesi gerekirken kısmen kabul kısmen red kararı verilmiş olmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalıların sürücü ve işleteni olduğu aracın, davacı yayaya çarpıp davacının yaralanması sonucu uğradığı zarar nedeniyle tedavi gideri, ulaşım ve yemek masrafları ile avukat tayini sebebiyle vekalet ücretinden oluşan maddi tazminat ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 54 ve 56 ıncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 98 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bozma sonrası mahkemece verilen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeple; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.