Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/11349 E. 2024/600 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/11349
Karar No
2024/600
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/214 E., 2023/141 K. DAVACILAR : ...a Velayeten Kendi Adlarına Asaleten 1. ... 2. ... vekilleri Avukat ... DAVALILAR : 1. ... Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili Avukat ... 2. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı (SGK) vekilleri Avukat ..., Avukat ... vd. 3. ... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : 17.06.2014 HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi tarafından mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacılar vekili ile davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kız...'in 21.06.2013 tarihinde... İlçesinde yolun karşısına geçmek için beklediği sırada, davalılardan ...'ın sevk ve idaresindeki aracın sol ayak başparmağının üzerinde durması nedeniyle yaralandığını, kazaya karışan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasının davalı ... Anonim Sigorta Şirketi tarafından yapıldığını, kaza sonrasında davac...'in 5 kez ameliyat olduğunu ve halihazırda kontrollerinin devam ettiğini, mezkur olaydan sonra... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma başlatıldığını, ...ın tedavisinin yapıldığı... Hastanesi tarafından yapılan hizmetlerin karşılığı olarak 24.06.2013 tarihli 8.835,00 TL bedelli ve 16.07.2013 tarihli 13.800,00 TL bedelli olmak üzere toplam 22.635,00 TL iki adet fatura düzenlendiğini, müvekkillerinin bu faturaları davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumunun... İl Müdürlüğüne teslim ettiğini, ancak kendilerine sadece 1.600,00 TL ve 2.400,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL lik bir ödeme yapıldığını, ancak müvekkillerinin tedavi gideri tutarının 22.635,00 TL olduğunu, bu nedenle 18.635,00 TL daha ödeme yapılması gerektiğini, bu nedenlerle 18.635,00 TL bakiye tedavi giderinin davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan alınarak davacılara verilmesine, trafik kazası nedeniyle % 6 oranında özürlü kalan ve bu nedenle beden gücü kaybı yaşayan İrem Karavar için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL maddi tazminatın davalılar ... Anonim Türk Sigorta Şirketi A.Ş ve ...'dan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, kaza nedeniyle yaşanan büyük acı ve üzüntülerin bir nebze olsun telafisi noktasında İrem Karavar için 5.000,00 TL, annesi ... için 4.000,00 TL ve babası ... için 4.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan alınarak müvekkillerine verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davalı kurumun özel hastane masraflarından sorumlu olmadığını, davacı tarafa gerekli ödemenin yapıldığını, davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri için yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde; somut olayda sigortalı araç sürücüsünün kusurunun ispatlanması gerektiğini, tazminat hesabının aktüer bilirkişi tarafından yapılması gerektiğini, 6111 sayılı Yasa gereği tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde davalının kusurunun bulunmadığını, küçük bir çocuğun yola fırlamasında anne ve babasının da kusurunun bulunduğunu, tedavi masraflarının bir kısmının kendisi tarafından karşılandığını, açılan davanın hakkaniyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI İlk derece mahkemesinin 2014/1529 E.-2015/994 K. sayılı, 22.10.2015 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı İlk Derece Mahkemesinin 2014/1529 E.-2015/994 K. sayılı, 22.10.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 2019/6283 E.-2020/7764 K. ve 26.11.2020 tarihli bozma ilamında özetle; “...Bu durumda mahkemece, 6111 sayılı Kanun'un 59. ve geçici 1. maddesi gereği Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumluluğuna geçen tedavi giderlerinin de dava konusu olduğu gözetilerek, konusunda uzman doktor bilirkişiden, gerekli evraklar dosya arasına alındıktan sonra, davacının yaralanması ve maluliyeti dikkate alınarak, tedavi giderleri konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi ve yönetmelik kapsamında kalanların ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna esas olanların belirlenerek, tedavi giderinden açıklanan yasal mevzuat hükümleri gözönüne alınarak Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu tutulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozma Sonrası Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan 05.12.2021 tarihli uzman bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne, 18.215,00 TL bakiye tedavi gideri alacağının davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, diğer tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu kaza nedeniyle %6 oranında özürlü kalan küçük İrem'in, tam kusurlu gösterilmesinin doğru olmadığını,... 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılan ceza davasında alınan ilk raporda sürücü davalı ...'ın da kusurlu olduğunun belirlendiğini, maddi tazminat yönünden reddedilen 420,00 TL miktar üzerinden hükmedilen 9.200,00 TL red karşı vekalet ücretinin de kanuna aykırı olduğunu, davacılar lehine hükmedilen yargılama gideri, kabul edilen orana bakıldığında oldukça düşük olduğunu, manevi tazminatların reddine ve buna bağlı karşı vekalet ücretlerinin de usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde; normal şartlarda tedavi masrafı yapılması ve bunun istenmesi mümkün iken, lüks özel sağlık kuruluşlarında yaptırılan tedavi nedeniyle oluşan masrafların karşı taraftan istenmesinin mümkün olmadığını, ani ve ivedi hastalık savıyla kurum dışında başka bir sağlık kuruluşunda tedavi görenlerin masrafları, raporla belgelenmek ve Kurumca kabul olunmak koşuluyla, tedaviyi yapan sağlık kuruluşunun normal ücret tarifesi üzerinden Kurum tarafından ödenmek zorunda olduğunu, davacı tarafa yasa gereği tedavi giderinin ödendiğini ve başkaca sorumlulukları kalmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan diğer davalının işleteni/sürücüsü olduğu aracın davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ve tedavi gideri ile manevi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve 428 inci maddesi, 6098 sayılı Kanunun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 85, 86, 89, 90, 91, 92 ve 98 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 2918 sayılı Kanun'un 98 inci maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi. 3. Değerlendirme 1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı SGK Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Mahkemece SGK lehine reddedilen 420,00 TL maddi tazminat yönünden 9.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2 inci maddesi "(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre mahkemece reddedilen miktarın üzerinde davalı SGK Başkanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438/7 inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı SGK Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "...9.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" ibaresinin “...420,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı SGK Başkanlığına verilmesine" şeklinde düzeltilmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5502 sayılı Harçlar Kanunu’na göre davalı SGK’dan harç alınmamasına, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/11349, K. 2024/600, T. 17.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-11349-e-2024-600-k-6c3fc3faaebe