Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2020/27 E. 2023/4547 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/218 E., 2019/448 K. HÜKÜM/KARAR : Kabul Taraflar arasında itirazın iptali davasında, davanın kısmen kabulü yönünde verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 10. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı kurumun 2004 yılında yersiz ödenen maaşın iadesi amacıyla davalıya karşı Gaziosmanpaşa 1. İcra Müdürlüğünün 2013/479 esas sayılı dosyasından icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu, itirazın kendilerine tebliğ edilmediğini, müvekkil SGK dan aylık almakta iken 2004 yılından itibaren Mahkeme kararı ile gaipliğine karar verilen davalının gaip eşine 2004/7,8,9,10,11,12 aylarına binaen 3.232.33.TL ödeme yapıldığını, gaiplik kararı ile davalı eşinin hak ehliyetini yitirmiş olduğunu, buna bağlı olarak sosyal güvenlik haklarından da mahrum kaldığını, bu nedenle yapılan yersiz ödemenin iadesinin gerektiğini, davalının takibe yaptığı itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek borçlunun itirazının iptali ile takibin devamına, borçlu aleyhine %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde davalının eşi ...'nın SGK'dan işçi emeklisi olduğunu, 17.09.2004 tarihinden beri kayıp olduğunu, ...'nın gaipliği üzerine Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.02.2011 tarih ve 2009/810 E., 2011/113 K. sayılı ilamı ile gaipliğine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, buna ilişkin olarak SGK Unkapanı İl Müdürlüğü'ne başvurduklarını, kendisine ödenmeyen maaşların faizi ile birlikte ödenmesini talep ettiklerini, müvekkiline geç maaş bağlanması nedeniyle SGK aleyhine Bakırköy 16. İş Mahkemesinin 2011/1015 esas sayılı dosyasına dava açtıklarını, davanın derdest olduğunu, SGK' nın davadan sonra müvekkiline yazı göndererek birikmiş aylıklarını 2012/Ocak ayında alacağını bildirmesi üzerine bu paranın müvekkili tarafından alındığını, müvekkilinin davalı ... zarara uğratmadığını, delillerinin Bakırköy 16. İş Mahkemesinin 2011/1015 esas sayılı dava dosyasındaki kayıtlar olduğunu, müvekkilinin borcu olmadığını, ayrıca %20'ye düşen icra inkar tazminat oranının hangi mantıkla %40 olarak istendiğini anlayamadıklarını haksız ve kötü niyetli olarak açılan davanın reddine, davacının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. III. MAHKEME KARARI A. Bakırköy 20. İş Mahkemesinin 23/11/2015 gün, 2013/840 Esas ve 2015/317 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. 1. Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir. VI. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 03.07.2018 gün, 2016/2978 Esas ve 2018/6307 Karar sayılı ilamı ile davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerektiğinden bahisle kararı bozmuştur. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Bakırköy 20. İş Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2018/240 E, 2018/368 K sayılı görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği mahkemenin 2018/218 esasını alan davada mahkemenin yukarıda belirtilen kararıyla; davalıya kurum tarafından yapılan ödemelerin toplamı ve işlemiş faizin hesabı yönünden alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulü ile Gaziosmanpaşa 1. İcra Dairesinin 2013/479 esas sayılı dosyasındaki davalı tarafın takibe itirazının iptali ile takibin devamına, davalı tarafından icra dosyasına itirazın iptali davası açıldıktan sonra yapılmış olan 1.815,00 TL ödemenin icra müdürlüğü tarafından dikkate alınmasına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz talebinde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1) Yerel mahkemece bilirkişi raporuna göre karar verilmişse de bilirkişi raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın dayanağı yersiz ödeme olup kanuni dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 96/1-b maddesine göre bilirkişinin inceleme yapmadığını, bilirkişinin bu kanun maddesine göre itirazlarını karşılayacak beyanda bulunmadığını yani 3 ay için faiz istenebilecek olan bir olayda davacı SGK'nın 10 yıllık faiz istediğini, müvekkile maaş ödemesi yapılan tarih 2012 olmasına rağmen davacının iade talep ettiği miktara 2004 tarihinden itibaren faiz talep edilmesinin mümkün olmadığını, 2) Davaya konu asıl alacak miktarı 3.232,33 TL iken karar harç miktarı 220 TL hesaplanması gerekirken 424,28 TL olarak fazla hesaplandığını, 3)Yargıtay bozma kararı ile görevsizlik kararı verilmiş olmasına rağmen, görevsiz mahkemede dava açılması nedeni ile lehlerine vekalet ücretine takdir edilmemesinin yanlış olduğunu, 4) Bozma öncesi davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş iken, davacının temyizi de olmadığından önceki kararın lehlerine usuli kazanılmış hak oluşturduğunu, 5) Temyiz üzerine karar bozulmuş olmasına rağmen temyiz masraflarının davacıdan tahsili ile taraflarına verilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; SGK'dan işçi emeklisi olan ve kayıp olması nedeniyle 2004 yılından itibaren mahkeme kararı ile gaipliğine karar verilen davalının eşi için gaiplik kararından sonra 2004 yılının 7, 8, 9, 10, 11, 12 aylarına binaen yapılan yersiz aylık ödemelerinin iadesi için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi. 3. Değerlendirme 27.05.2013 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmesine ve tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.