Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2009/3756 E. 2010/644 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2009/3756
- Karar No
- 2010/644
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/11/2007 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, tespit istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı idare tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, koruma altına alındığı günden 18 yaşını bitirdiği güne kadar ... ...’nda kaldığının tespitini istemiştir. Davalı idare ise, 10/06/1994 günlü sosyal inceleme raporu ile küçüğün koruma kararının kaldırılarak annesine verilmesine karar verildiğini; ancak, arşiv araştırmasında bundan sonraki süreç hakkında bilgi ve belge olmadığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Yerel mahkemece, belge ve tanık anlatımlarına göre davacının 18 yaşını bitirdiği 16/11/1996 gününe kadar ... Büyükşehir...Çocuk ... Kurumunda kaldığının tespitine karar verilmiştir. Kural olarak adli yargı yerinde idareyi belirli yönde işlem yapmaya zorlayıcı karar verilemez. Davacı, davalı kurumda belli bir süre kaldığının tespit edilerek, idareyi belli doğrultuda işlem yapmaya zorlayıcı yönde bir karar verilmesini istediğine göre böyle bir uyuşmazlığın çözüm yeri adli yargı olmayıp 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince kamu hukuku kuralları içerisinde inceleme yapacak olan idari yargı yeridir. Şu durumda, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, işin esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 01/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.