Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/6312 E. 2025/7178 K. – Göçmen Kaçakçılığ

Konu: Göçmen Kaçakçılığı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6312
Karar No
2025/7178
Karar Tarihi
Konu
Göçmen Kaçakçılığı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1821 E., 2023/1663 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, inceleme dışı sanık ...'ın göçmenlerin araca alındığı esnada uyuduğuna, bu hususta tutarlı beyanda bulunduklarına, göçmenlere bu hususun sorulması gerektiğine, iştirak iradesinin bulunmadığına, göçmenlerin kendisine para vermediklerini beyan ettiklerine, göçmenlerin beyanlarında belirttikleri kişi tarafından araca bindirildikleri, kendisinin de yardım amaçlı olarak göçmenleri aracına aldığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinin uygulanması ve adli para cezasının üst sınırdan tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği anlaşılmış, ayrıca olay tutanağı, göçmenlerin anlatımları, telefon inceleme tutanağı ve göçmen M. E. F.'nin Van ilinden Erzincan iline kadar aracın bagajında yolculuk yaptığını beyan etmesi doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine ve 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinin uygulanmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 79/3. maddesindeki "suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde verilecek ceza yarısına kadar artırılır." biçimindeki düzenleme gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin en üst hadden artırılması hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 306. maddesinin verdiği yetkiye istinaden, bozmanın temyiz dışı sanık ...'a sirayet ettirilmesine,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/6312, K. 2025/7178, T. 21.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-6312-e-2025-7178-k-8d0b510b5b5d