Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/439 E. 2026/2866 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2546 E. 2023/2462 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği özetle; suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; suçun hastanenin muayene kısmında gerçekleştiğine, aleniyet unsurunun uygulanamayacağına dairdir. III. GEREKÇE Savunma, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "acil servisin muayene bölümünde gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet ögesinin oluşmadığı gözetilmeden, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılması" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca, mahkumiyet hükmünden 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbikine dair kısmın çıkarılması ve uygulamaya göre de, sonuç hapis cezasının "1 yıl 12 aya indirilmesi" suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.02.2026 tarihinde karar verildi.