Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/1557 E. 2026/3964 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2760 E., 2023/3474 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımının hakaret niteliğinde olduğuna, katılanı toplum içinde küçük düşürme amacı ile hareket ettiğine , ifade özgürlüğünün sınırsız olmadığına , katılanın kendisine hakaret edilmesine katlanmak zorunda olmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın beraatine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanığın ... isimli sosyal paylaşım sitesinde yaptığı iddia edilen yorumun siyasi eleştiri sınırlarını aştığı, hakaret niteliğinde olduğu anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin beraat gerekçesi yerinde değilse de; sanığın paylaşımı kendisinin yapmadığını savunması, 15.12.2020 tarihi tutanakta suçu konu paylaşımın tespit edilememesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi yerine 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından " sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-a maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine "suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK.'nın 223/2-e maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.02.2026 tarihinde karar verildi.