Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/9622 E. 2025/16347 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2392 E., 2022/3472 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, varsayıma dayalı ve eksik incelemeyle hakkında karar verildiğine, cezalandırmaya yeterli kesin delil bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, son celse hazır bulundurulmaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, koğuşta olayı gören tanıkların dinlenmediğine yöneliktir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın 21.01.2021 tarihli celsede bağışık tutulma talebinin bulunması ve haksız tahrike konu olabilecek bir durumun dosya kapsamından tespit edilememesi nedeniyle diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak; Sanığın, atılı suçlamayı inkar eden savunması, aynı koğuşta kalan çocukları ile koğuşta kalan diğer mahkumların ifadelerinde sanık savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunmaları, 18.01.2019 tarihli olay tutanağında imzaları bulunan infaz koruma memurlarından ... ile kurum içi disiplin soruşturmasında ifadesi alınan infaz koruma memuru ...'nin iddiayı doğrular nitelikte beyanları olmasına karşın tutanakta imzası bulunan infaz koruma memurlarından ...'nın ifadesinde, koğuşta birisinin şerefsizler dediğini belirtmesine karşın bu sözü söyleyen mahkumun kim olduğunu bilmediği yönünde beyanda bulunması, tutanakta imzaları bulunan diğer dört infaz koruma memurunun mahkemede alınan ifadelerinde, sanığın hakaretine dair beyanlarının bulunmaması nedeniyle 18.01.2019 tarihli olay tutanağının içeriği hakkında şüpheye düşülmesi karşısında, hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı halde yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.