Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/9149 E. 2025/14615 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/9149
Karar No
2025/14615
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/1052 E., 2022/2782 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine ve eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;"Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır ilamın tekerrüre esas alınmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 6. paragrafında yer alan ibarelerin hükümden çıkarılarak yerine ''İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/63 esas, 2017/315 karar sayılı, 26/02/2018'' ibareleri eklenmesine karar verilmiş ise de; aleyhe istinaf talebi bulunmadığından, sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/874 Esas, 2018/451 Karar sayılı ilamı üzerinden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; "...cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere "aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/874 Esas, 2018/451 Karar sayılı ilamı esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/9149, K. 2025/14615, T. 29.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-9149-e-2025-14615-k-c94044d79b54