Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/6021 E. 2025/14333 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2022/1713 E. 2022/1768 K SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin; eksik incelemeyle karar verildiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, katılanların polis memuru olduğunu bilmediği, katılanlara hakaret etmediği, tarafsız tanık bulunmadığı ve husumetli olduğu polislerin beyanlarına dayanarak verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğu, tekerrüre esas alınacak bir mahkumiyetinin olmamasına rağmen cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; sanık hakkında, ceza belirlenirken hesap hatası neticesinde fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması için aranılan koşulların oluşmadığına ve adli sicil kaydı dikkate alınarak sanık hakkında mükerirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın, bu hususlara ilişkin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca tayin olunan 1 yıl hapis cezasından uygulamaya göre aynı Kanun'un 43/2. maddesince hesaplama yapılırken "1 yıl 3 ay" hapis cezası yerine, hesap hatası yapılarak "1 yıl 5 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi dışında başkaca hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince mahkumiyet hükmünden "1 yıl 5 ay 15 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine, "1 yıl 3 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Buldan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.