Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/3544 E. 2025/9747 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/620 E. 2022/965 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 129. maddelerinin uygulanmaması, haksız tahrik hususunda araştırma yapılmamasının yasal olmaması, hükme esas alınan delillerin denetime elverişli olarak ortaya çıkarılmaması, 5237 sayılı Kanun'un 50. ve 51. maddelerinin uygulanmamasının yasal olmaması, sabıkasında yer alan kararın incelenmemiş olması, kararın gerekçesiz olması nedeniyle beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, katılan beyanı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine, şikayetçiden kaynaklanan haksız fiilin bulunmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamın kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması karşısında, anılan ilamın ikinci kez tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki “Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından 5275 sayılı Yasa’nın 108/3. maddesinin uygulanmasına" ilişkin ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2025 tarihinde karar verildi.