Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/15069 E. 2025/18437 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15069
Karar No
2025/18437
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1017 E. 2023/1169 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; şikayetçilerin ve tanıkların beyanları arasında çelişki bulunduğuna, dinlenilmesini talep ettiği tanıkların duruşmaya çağrılmadığına, kız kardeşi tanık ..'nin olay anını kamera ile kaydettiğine, bu görüntülerin incelenmediğine, şikayetçilerin kendisi ve kız kardeşini yaraladığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1. Sanığın ve tanık ..'nin beyanlarında tanığın olay anına ait görüntüleri kaydettiğini ve gerek duyulması halinde dosyaya sunabileceğini belirtmesi karşısında, tanık ..'den bu kamera görüntülerinin temin edilip incelenmesi, tanığın olay yerinde bulunduğunu beyan ettiği .. .. ve ..'ın tanık sıfatıyla çağrılıp beyanlarının alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Kabule göre de; sanığın iki şikayetçiye yönelik hakaret suçunu işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alındığında artırım oranının alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak belirlenmesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Alaçam Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/15069, K. 2025/18437, T. 18.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-15069-e-2025-18437-k-e85598697902