Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/14374 E. 2025/21186 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/250 E., 2023/884 SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanığın, hakaret suçu yönünden kurulan hükmün yanı sıra görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin verilen kararı da temyiz ettiği belirlenmekle; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen kararın ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, eksik inceleme yapıldığına, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli bir delil bulunmadığına, katılan ve bir kısım tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastıyla hareket etmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, teşdiden cezalandırıldığına, Bölge Adliye Mahkemesi kararında maddi hata bulunduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, 26.01.2021 tarihli olay tutanağında, sanık tarafından hakaret edildiğine dair bir anlatıma yer verilmemesi, katılanların ve tanıkların aşamalardaki beyanlarının kendi içerisinde ve birbiriyle çelişkili olması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Kabule göre de; Hakaret eylemini gerçekleştirdiği sırada sokağa çıkma yasağı olduğundan, suçun aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Pazar (Rize) 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde karar verildi.