Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1135 E. 2024/2063 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1135
Karar No
2024/2063
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/123 E., 2016/261 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/123 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın eyleminin sabit olduğuna, cezalandırılması için yeterli delilin bulunduğuna, eksik araştırma ve inceleme yapıldığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Torunlarını hastaneye götüren sanığın, sıra nedeniyle gelişen olay kapsamında katılanlara yönelik hakaret ve tehdit niteliğinde sözler söylediğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin, sanık savunması, katılanların beyanları, tanıklar R.C. ve A.A.'nın anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece, katılanlar tarafından randevulu hasta olarak belirtilen şahsın içeriye girmesine tepki olarak sanığın söylendiğinin ve bunun haricinde cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delilin bulunmaması nedeniyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın atılı suçları inkara yönelik savunmasının, kızı olan tanık A.A.'nın beyanıyla desteklenmesine karşın, katılanların aşamalardaki anlatımları ve 27.11.2015 tarihli tutanak içeriği karşısında, Mahkemece hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak, tanık R.C.'nin, katılan ... Ç.'nin çağrısı üzerine olay yerine sonradan gitmiş olması da dikkate alınıp tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/1135, K. 2024/2063, T. 21.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-1135-e-2024-2063-k-b64627bdcbc8