Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/4383 E. 2024/16854 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4383
Karar No
2024/16854
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hükme esas alınan delillerin tartışılmadığına, silahların eşitliği ilkesine aykırı davranıldığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, kovuşturma aşamasında beyanı alınan tanık B.Y'nin sanığın hakaret etmediğini beyan etmesi, tanık H.Ö'nün ise sanığın hakaret ettiğini görmediğini beyan ederek çelişkili ifade verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu 5271 sayılı Kanun'un 230/1-b maddesinde öngörülen yönteme uygun şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, anılan Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Artvin Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/4383, K. 2024/16854, T. 16.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-4383-e-2024-16854-k-4e9049606037