Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/4234 E. 2024/16571 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mağdurun beyanlarının gerçeğe aykırı ve çelişkili olup, nüfuzunu kullanarak yalancı tanık dinlettiğine, delilleri kararttığına, sanığın iddiaları araştırılmadan eksik incelemeyle karar verildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun anlatılması halinde sanığın uygulanmasını talep edeceğine, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi ve yüzüne karşı bir hakaret sözü söylenmemesi nedeniyle gıyapta hakaret suçunun oluşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; olay tutanağı ve mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanına göre hakaret eyleminin, aile hekimi muayene odasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesine göre artırım yapılarak fazla ceza tayini isabetli bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği, hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin kısım çıkarılarak sanık hakkında verilen sonuç adli para cezasının uygulamaya göre ''6.660 TL'' ye indirilmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Küçükçekmece13. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.