Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/1819 E. 2024/14974 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/1819
- Karar No
- 2024/14974
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 13, 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 7201 sayılı Kanun'un 11/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 35/2. madelerindeki düzenlemeler ile müdafi ve vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, bu kapsamda gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın sunmuş olduğu 11.04.2021, 24.08.2021 ve 13.09.2021 tarihli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu belirlenmiş 28.04.2021 ve 02.09.2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararlar kaldırılarak hakaret suçu yönünden 07.05.2020 tarihli karara yönelik inceleme yapılmıştır. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün temyizi kabil olmadığından esastan reddine, hakaret suçundan ise yasal süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunulduğundan sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğine, kimseye hakaret etmediğine ve direnmediğine, yeminli tanıkların dinlenmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hak ihlaline uğradığına ve kararın bozulmasına vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın savunması, şikayetçi ve tanıkların beyanları ile tutanak içeriği, sanığın adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğine ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1-1, maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.