Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/13215 E. 2025/7651 K. – Cumhurbaşkanına

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1096 E., 2021/1099 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi sebebine münhasır olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık lehine vekalet ücretine hükmolunmadığına, Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; kovuşturma aşamasında sanığın katılana hakaret etmediğine dair beyanda bulunan tanık M.A.'nın olay üzerinden uzun zaman geçmeden soruşturma aşamasında alınan beyanına itibar edilmesi ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada sanığın kendisini müdafii ile temsil ettirmemiş olması, katılan vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan inceleme yapılmış olması karşısında, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde yasaya aykırılık görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekalet ücreti yönünden hukuka uygun bulunmuştur. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.04.2025 tarihinde karar verildi.