Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12822 E. 2025/5106 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/12822
Karar No
2025/5106
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2292 E., 2021/1090K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; soyut tanık beyanına itibar edilemeyeceğine, tanığın net tarih belirtemediğine, katılana hakaret etmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, tanık ....'nin anlatımları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaret eyleminin oto sanayi sitesinde gerçekleşmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY 2559 sayılı Yasanın ek 6. maddesi uyarınca şüphelinin fotoğrafı üzerinden teşhis yaptırılabilir. Ancak tek bir fotoğraf veya aynı kişinin farklı fotoğrafları üzerinden teşhis yaptırılamaz. Değişik kişilerin aynı büyüklük ve özellikte olmaları gerekir. Somut olayda kolluk tarafından şüphelinin fotoğraf üzerinden teşhis işlemi yaptırılırken yukarıda belirtilen düzenlemeye aykırı olarak yalnızca şüphelinin fotoğrafı sanığa gösterilerek teşhis işlemi sağlandığından bu işlem hukuka aykırıdır. CMK 217/2. madde uyarınca yüklenen suç hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş delille ispat edilmelidir. Yukarıda açıklandığı üzere sanığın teşhis işlemi hukuka aykırı olup tanığın bu konudaki beyanları sakatlanmış olup hukuka aykırı olması nedeniyle dışlanması gerekir. CMK 217/2. madde uyarınca tanığın atılı suçun sanık tarafından işlendiği yönündeki beyanı dışlandıktan sonra sanığın mahkumiyetine dair her türlü kuşkudan uzak, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine mahkumiyet kararının onanması yönündeki karara karşıyım.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12822, K. 2025/5106, T. 18.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-12822-e-2025-5106-k-b53b5f0d6b52