Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/30407 E. 2022/21715 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/30407
Karar No
2022/21715
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit KARAR Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Kasten yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, katılan ... vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 2-Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde Kanuna aykırılık görülmediği belirlenerek yapılan incelemede; Zamanaşımının son kesme nedeni olan, bozma öncesi mahkumiyet hükmünün kurulduğu 24/10/2013 tarihine göre, uzlaşma için ilk teklifinin yapıldığı tarihten, uzlaştırma raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar duran süre de dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 03/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/30407, K. 2022/21715, T. 03.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-30407-e-2022-21715-k-cba764264d92