Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23606 E. 2024/4022 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/272 E., 2016/343 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıkların fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, sanıklara atılı fuhuş suçunun sabit olduğu, mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde beraatlerine karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 07.10.1997 doğumlu 18 yaşından küçük olan katılanın, gidecek yeri olmaması nedeniyle kuzeninin aracılığı ile sanıkların evinde kalmaya başladığı, sanıkların, katılanın çaresizliğinden faydalanarak yaşı küçük katılanı para karşılığı erkeklere pazarladıkları ve katılan üzerinden para kazandıkları iddia olunarak kamu davası açılmıştır. Yerel Mahkemece, tanıkların, katılanla cinsel ilişkiye girdikten sonra sanıklara para verdiklerine dair beyanlarının olmadığı ya da katılanla cinsel ilişkiye girmeleri için sanıkların aracılık ettiklerine, yer temin ettiklerine ilişkin herhangi bir beyanın bulunmadığı, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri hususunda somut bir delilin olmadığı ve aşamalarda atılı suçu işlemedikleri yönündeki savunmaları dikkate alınarak ayrı ayrı beraatleri yönünde karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.